Peygamberimizin Hz. Hatice’ye vefası ve sadakati
Peygamberimizin Hz. Hatice’ye vefası, ona duyduğu minnet ve sevgide açıkça görülür. Hz. Hatice, imanıyla ve malıyla Resûlullah’a destek olmuştur.
Bir Ayet: “Ey iman edenler! Allah’a ve Resûlüne itaat edin; işittiğiniz hâlde O’ndan yüz çevirmeyin.” (Enfâl, 8/20)
Hz. Hatice (radıyallahu anhâ), Hz. Muhammed’in (sallallahu aleyhi ve sellem) risalet hayatındaki en güçlü destekçilerinden biriydi. İmanı, teslimiyeti ve fedakârlığıyla Resûlullah’ın yanında duran Hz. Hatice, onun yalnızca eşi değil; aynı zamanda en yakın yardımcısı, dostu ve danışmanıydı. Müşriklerin baskı ve zulmünün arttığı dönemde de Peygamberimizi yalnız bırakmadı.
Resûlullah, Hz. Hatice’nin kendisine sunduğu desteği hayatı boyunca unutmadı. Bir hadisinde onun faziletini şöyle ifade etti: “Allah Teâlâ bana Hatice’den daha hayırlı bir eş vermemiştir. Bütün insanlar inanmadığı zaman o bana inandı. Herkes beni yalanlarken o beni tasdik etti. İnsanlar bana yardım etmezken o bütün servetiyle bana destek oldu. Allah Teâlâ bana başka kadınlardan değil, ondan çocuk ihsan etti.” (Ahmed bin Hanbel, Müsned, 5/118)
Peygamberimizin Hz. Hatice’ye vefası, onun vefatından sonra da açık biçimde sürdü. Resûlullah, Hz. Hatice’nin arkadaşlarına ikramda bulunur, onları gözetir ve onun hatırasını yaşatırdı. Zaman zaman duyduğu özlemi dile getirmesi de Hz. Hatice’ye olan derin bağlılığını gösteriyordu. Bu tutum, Peygamberimizin vefa anlayışının ve kendisine yapılan iyilikleri unutmamasının önemli bir örneğidir.
Bir Ayet: “Lütfuna nail olasınız diye denizde gemileri sizin için yüzdüren Rabbinizdir. Doğrusu O, size çok merhametlidir.” (İsrâ, 17/66)
